Yaz gecelerine denk düşen bu göktaşı yaÄŸmuru, göktaşı yaÄŸmurlarının en tanınanıdır. Gökyüzü tutkunları gözlem programlarını göktaşı yaÄŸmurunu görebilmek için bu tarihler arasına denk getirmeye calışırlar. Amatör gökyüzü gözlemcilerinin heyecanla bekledikleri 10. Ulusal Gökyüzü Gözlem ÅženliÄŸi de, 17-19 AÄŸustos tarihleri arasında, Bursa-UludaÄŸ’da yapılacak. Gezegenimiz 17 Temmuz – 24 AÄŸustos tarihleri arasında, GüneÅŸ çevresinde 130 yılda bir tur atan Swift-Tuttle kuyrukluyıldızının yörüngesinde bıraktığı kalıntıların içinden geçer.
Bu yıl gerçekleÅŸecek göktaşı yaÄŸmuru sırasında olaÄŸanüstü bir artış beklenmemektedir. Göktaşı saÄŸanağının en yoÄŸun olacağı gecelerin 11-12 ve 12-13 AÄŸustos geceleri olması beklenmekte. Yandaki gök haritasından da görülebileceÄŸi gibi göktaÅŸları kuzey-doÄŸu yönünde gece yarısından sonra yükselen Perseus takımyıldızından yağıyormuÅŸ gibi görülecekler. YerleÅŸim yerlerinden uzak çok karanlık bölgelerden saatte 100 kadar göktaşının görülmesi beklenmekte. O tarihlerde gece boyunca Ay’ın olmaması gözlem için uygun koÅŸullar oluÅŸturmaktadır. Işık kirliliÄŸine uÄŸramamış ÅŸehir ışıklarından uzak olabildiÄŸince karanlık bir yeri gözlem alanı olarak seçebilirseniz, göktaÅŸlarını görme ÅŸansınız daha da artacaktır.
GÖKTAŞI YAĞMURLARI NEDİR ?
GüneÅŸ çevresinde deÄŸiÅŸik yörüngelerde dolanan irili ufaklı her türlü kaya parçasına göktaşı denir. Kuyrukluyıldızların yörüngelerinde dolaşırken tamamen parçalandıklarında geriye kalan katı küçük çekirdek parçaları ve yine bu bozulma ve parçalanma süreci sırasında yörüngelerinde bıraktıkları kuyrukluyıldız maddesi göktaÅŸlarının kaynağıdır. Ayrıca Apollo türü parçalanmış küçük gezegen artıklarına da göktaşı denir. Bunların boyutları 10 km çaplı kaya parçalarından, 1 mikron büyüklüğündeki toz parçacıklarına kadar deÄŸiÅŸir. GöktaÅŸlarının büyük olanlarının kökeni küçük gezegenler, küçük olanların kökeni ise kuyrukluyıldızlardır. EÄŸer uzayda bol miktarda bulunan bu göktaÅŸlarının yörüngeleri Dünya’mızın yörüngesi ile kesiÅŸirse, göktaşı büyük bir hızla (12-72 km/sn) atmosfere girer. Bu sırada meydana gelen sürtünme ile göktaşı ısınır, yanar ve ışık saçmaya baÅŸlar. Halk dilinde bu olaya yıldız kaydı denir.
Özellikle açık yaz gecelerinde her insanın yıldız kayması olarak gördüğü hatta niyet tuttuğu bu ilginç görüntünün aslında uzaydaki yıldızlarla hiç bir ilişkisi yoktur. Göktaşının parlaklığının birden arttığı yanma işlemi bize çok yakın bir konumda, Dünya atmosferinde meydana gelir. Yılın belirli gecelerinde kayan yıldızların sayısı çok artar. İşte bu olaya göktaşı yağmuru adı verilir. Göktaşı yağmurunun hızlandığı gecelerde göktaşlarının yıldızlara göre gökyüzünde izlediği yol bir gök atlası üzerine çizilirse, tüm bu yolların aynı noktada kesiştiği görülür. Yani o gece, tüm göktaşları gök yüzünde sanki bu noktadan geliyormuş gibi görülürler. Gökyüzündeki bu noktaya saçılma (radyan) noktası denir. Aslında hepsi birbirine paralel yörünge izleyen göktaşları atmosfere girmektedir. O geceki göktaşı yağmuru bu saçılma noktasının bulunduğu takımyıldızın adı ile anılır. Örneğin; Perseid, Leonid göktaşı yağmuru gibi.
Yeryüzün’den yaklaşık 120 km yukarıda yanarak ışık saçmaya baÅŸlayan göktaÅŸlarının çoÄŸu 60 km üstümüzde yanıp yok olur. Bunlar boyutları çok küçük olanlardır. EÄŸer göktaşı yeterince büyükse yanan kısmından artan parçalar yeryüzüne kadar ulaÅŸabilir. Böyle büyük olanlar gökyüzünde çok daha fazla ışık saçtığı için bunlara ateÅŸ topu denir. Yeryüzüne ulaÅŸan göktaÅŸlarının sayısı çok azdır. Bu yaÄŸmurlardan sonra zaman zaman 2-3 tane tuÄŸla büyüklüğünde göktaşı bulunmaktadır. Dünya’ya ulaÅŸabilen göktaÅŸları yandığından rengi siyahtır. Atmosferde gazla sürtünmesinden dolayı da yüzeyi cilalanmış gibi düzdür.
Google 
Merhabalar,
Ya süper bir şey bu aslında Allah ın bize bir lutfu.
çok ilgi çekici görünüyor
[...] bilgi burada ve [...]